Chopin nie tylko dla inteligencików
 w krawatach.

Kto w obecnych czasach chodzi do opery, filharmonii, a może słucha muzyki poważnej? Dzisiejsza młodzież wybiera raczej inne rozrywki. Trendy są dziś dyskoteki, na których króluje hip hop, pop, r&b. Nie dziwi fascynacja rockiem, ale jeśli ktoś słucha muzyki klasycznej to chyba jest z innej bajki. W XXI w. młodzież o Chopinie wie tyle, co nic. Kogo interesuje ile mazurków skomponował, ile walców, polonezów? Chopin kojarzy się nam jedynie z fortepianem, pilniejszym z „ Fortepianem Szopena” Norwida. Muzyka poważna- nudziarstwo dla sztywniaków w garniturach. O Polonezie – As dur Op. 53 słyszeli pewnie tylko nieliczni. Biorąc więc pod uwagę wyżej przytoczone argumenty, decyzja o ogłoszeniu roku 2010 rokiem Chopina wydaje się być jak najbardziej słuszna i uzasadniona. Chopin bowiem to nie tylko artysta i kompozytor światowej sławy, ale także Polak, wierny swej ojczyźnie do końca. Jego utwory pełne wyrafinowania, harmonii, skłaniają słuchacza do refleksji, dają odczuć prawdziwą siłę muzyki. Słuchając walca a-moll mamy wrażenie jakby artysta wkładał całą swą duszę, w to co robi. Muzyka Chopina ma całkiem inny wymiar, przekazuje emocje i uczucia których próżno szukać  w utworach współczesnych artystów. Ponadto ma ona charakter ponadczasowy, słuchając jej dzisiaj po prawie 200 latach od jej powstania mamy wrażenie, że jest wciąż aktualna, jakby powstała wczoraj. Można powiedzieć, że muzyka Chopina nigdy nie ulegnie przedawnieniu. Słuchając jego dzieł mamy wrażenie jakbyśmy poruszali się razem z artystą w zupełnie innym wymiarze. Inaczej odbieramy to co słyszymy, mamy bowiem jedynie do wychwycenia muzykę płynącą prosto z serca, przelaną na klawisze fortepianu. Ona odzwierciedla to, co jest ukryte głęboko w duszy artysty. Utwory Chopina są niezmierzonym sacrum ,do którego wprowadza nas krok po kroku. Muzyka bowiem jest przejawem jego wielkiego umiłowania ojczyzny. Kraju którego my- współcześni tak często nie doceniamy. On- geniusz światowej sławy, cenionej na całym świecie nigdy nie zapomniał o swych korzeniach. Może to właśnie umiłowanie ojczyzny- Polski jest główną przyczyną sukcesu Chopina? Dziś jego